Over de LVVP

LVVP-magazine met kwaliteit als speciaal thema

LVVP-magazine met kwaliteit als speciaal thema

04-02-2015 Print

In reactie op de brief van minister Schippers met als titel ‘kwaliteit loont’, is er de afgelopen tijd veelvuldig gecommuniceerd over kwaliteit en transparantie. De LVVP vindt dat de kwaliteit van de vrijgevestigde ggz-professional inderdaad zou moeten lonen. Om die reden belichten we dit belangrijke thema in het LVVP-magazine dat onlangs is verschenen. Ook in deze nieuwsbrief willen we een aantal speerpunten in ons kwaliteitsbeleid belichten.

Zo onderstreepte LVVP-voorzitter Arnoud van Buuren onlangs in het maart-interview: “Vrijgevestigden hebben veel geïnvesteerd in kwaliteit. Denk hierbij aan de ontwikkeling van de kwaliteitscriteria, de verplichte visitatie, de samenwerking met de Inspectie voor de Gezondheidszorg, de aanpak van disfunctioneren, de richtlijnontwikkeling, het ontwikkelen van ROM- en ehealth-toepassingen, de professionalisering van de zelfstandige praktijk en de ontwikkeling van samenwerkingsvormen en netwerken. De overheid en zorgverzekeraars vinden deze instrumenten onvoldoende transparant. Echter, cliënten beleven vrijgevestigden over het algemeen als kwalitatief hoogstaand en transparant.

We zullen nu vooral moeten investeren in richtlijnontwikkeling binnen het Netwerk Kwaliteitsontwikkeling GGZ, want die richtlijnen zullen leidend worden bij de toekomstige contractering. En we zullen ervoor moeten waken dat die richtlijnontwikkeling zijn doel voorbijschiet en een rigide inkoopwapen wordt. Dat kan alleen als we daar ook van de partij zijn. Daarnaast zal het opstellen van een kwaliteitsstatuut de hoogste prioriteit moeten krijgen op basis waarvan cliënten en zorgverzekeraars/gemeenten ons in de arm nemen. In het kwaliteitsstatuut dient beschreven te staan hoe de zorg georganiseerd is: behandelaren verlenen hun zorg ingebed in een professioneel netwerk, want de zorg wordt immers verleend in een sociale context. Regionale ketenvorming van vrijgevestigden speelt hierin een cruciale rol. Dit punt heeft dan ook prioriteit voor de LVVP.

Bij dit alles is het van wezenlijk belang dat de regelgeving, de inkoop en het geld de behoefte van de burger volgen. De agenda van het bestuurlijk akkoord was te eenzijdig gericht op het faciliteren van de zorginkopende instantie, constateer ik nu achteraf. Nu er geen akkoord meer is, zal de LVVP er voor de vrijgevestigden op toezien dat er een gezonde balans ontstaat tussen de zorgverkopende en zorginkopende partijen.”

 

En LVVP-directeur Judith Veenendaal stelde in reactie op de brief van de minister onlangs een bestuursnotitie op, waaruit hier een fragment:

“Onder druk van kostenbeheersing wordt steeds meer uitgegaan van het medische model. Zo is er een kunstmatig onderscheid gemaakt tussen klachten en stoornissen, waardoor opeens veel mensen uit zorg moesten of niet meer in zorg kwamen. Hierdoor zijn echter allerlei ongezonde situaties ontstaan waardoor mensen eerst moesten vastlopen alvorens zij adequate hulp van een professional mochten ontvangen. Gebleken is dat hierdoor veelal zwaardere en meer intensieve behandeling moet worden ingezet. We praten dan nog niet eens over de toegenomen lijdensdruk bij mensen en andere maatschappelijke kosten.
Uiteraard is er een afbakening van al dan niet verzekerde zorg nodig. Het is daarbij van belang om aan te sluiten bij de praktijk in de ggz. Een belangrijke afbakeningsvraag is de vraag naar de soort pathologie, de ontwikkeling daarvan, maar zeker ook de ernst van de aandoening/situatie en de lijdensdruk die daarmee is ontstaan. Maar wij willen hier een belangrijke vraag aan toevoegen en dat is de vraag ‘welke zorg is nodig?’. Als deze vraag gewicht krijgt in de afbakeningsdiscussie, dan krijgt ‘zorg op maat’ veel meer inhoud. De patiënt is hiermee uiteindelijk het meest gediend.

Dezelfde vraag zou overigens ook kunnen worden gesteld ten aanzien van de inrichting van de ggz. Het vanachter de tekentafel schuiven met patiëntenstromen kan op papier wellicht veel geld opleveren, maar doet niet alleen geweld aan de praktijk van alledag, maar ook aan de patiënt. Het besef moet komen dat in de ggz het welslagen van de behandeling in hoge mate afhankelijk is van de patiënt/therapeut-relatie. In het systeem moet de mogelijkheid dan ook weer worden ingebouwd dat patiënten desgewenst laagdrempelig weer terug kunnen komen in zorg bij hun eigen behandelaar indien dit wenselijk is om (verdere) terugval te voorkomen. Ook zou het niet zo mogen zijn dat omzetplafonds verhinderen dat patiënten niet kunnen worden uitbehandeld bij hun eigen therapeut. Niet alleen komt hiermee de kwaliteit van de zorg onder druk te staan, maar dit is bovendien een beleid dat gekenschetst kan worden als pennywise but poundfoolish”.

 

Indien u ons magazine niet hebt ontvangen, dan kunt u het opvragen via s.wammes@lvvp.info.

Ook interessant

Aanpassing artikel 13 opnieuw ter discussie

Nu de senaat in december tegen aanpassing van artikel 13 van de Zorgverzekeringswet heeft gestemd, komt het kabinet met een nieuw ...

Lees meer

LPGGz organiseert symposium Zelfmanagement en passende zorg

Bent u opzoek naar inspiratie en wilt u meedenken over passende zorg en zelfmanagement in de ggz? Kom dan op 27 ...

Lees meer