Over de LVVP

Minister geeft politieke zeggenschap zorgstelsel uit handen

Minister geeft politieke zeggenschap zorgstelsel uit handen

04-02-2015 Print

In haar brief van 9 oktober 2015 berichtte minister Schippers de Tweede Kamer over de condities waaronder zorgverzekeraars gezamenlijk kunnen beoordelen welke zorginterventies tot het verzekerde pakket van de Zorgverzekeringswet (Zvw) behoren. Hierover had zij uitsluitend overlegd met Zorgverzekeraars Nederland (ZN), Zorginstituut Nederland (ZiNL) en de Autoriteit Consument en Markt (ACM). De uitkomst betekent bijna vrij spel voor de zorgverzekeraars. En die zijn het hier overigens zelf niet mee eens, zo blijkt uit een artikel in Medisch Contact.

Een belangrijk uitgangspunt van de Zvw is dat de inhoud en omvang van het basispakket voor iedereen gelijk is. Zorgverzekeraars mogen niet concurreren op aanspraken die onder het basispakket vallen; ze zijn volgens de wet verplicht om “iedereen, ongeacht persoonlijke kenmerken, tegen gelijke condities een zorgverzekering aan te bieden”. Ervan uitgaande dat een aanspraak wordt bepaald door inhoud en omvang lijkt dit helder.
Niets is minder waar. Via de omweg ‘nieuwe vormen van zorg’ en ‘de stand van de wetenschap’ probeert de minister nu  alle macht naar de zorgverzekeraars toe te schuiven. Om dat te bereiken hanteert zij een vrije interpretatie van de wet- en regelgeving.

 

Ten eerste stelt de minister dat de zorgverzekeraars zelf de inhoud en omvang van het verzekerde pakket vaststellen, sterker nog, zij stelt dat “de uniformiteit van het verzekerde pakket kan vergen dat ‘de stand van de wetenschap en de praktijk’ in gezamenlijk overleg tussen zorgverzekeraars onderling en indien nodig met zorgverleners en patiëntenorganisaties wordt uitgelegd.” Hoe verhoudt zich dat tot het uitgangspunt dat dit wordt bepaald door ‘’hetgeen in het betrokken vakgebied (volgens ons de beroepsgroep) geldt als verantwoorde en adequate zorg’’? Hoe verhoudt zich deze nevenschikking tot een evenwichtig stelsel?

 

Vervolgens legt de minister in eerste instantie de rol als bevorderaar en bepaler van “de eenduidige uitleg van de aard, inhoud en omvang van het basispakket” bij ZiNL. Curieus in dit verband is evenwel dat de minister stelt dat ZiNL toch aanwezig is bij de gezamenlijke overleggen van de zorgverzekeraars en daardoor snel problemen omtrent duiding van het verzekerde pakket kan signaleren en adequaat kan handelen. Een handig een-tweetje is dus geborgd. Omdat dat zo is, laat ze vervolgens de bevoegdheid van ZiNL pas ingaan als zorgverzekeraars “niet tot een eensluidend oordeel kunnen komen (of zo nodig) wanneer organisaties van zorgverleners of patiëntenorganisaties het niet met dit oordeel eens zijn”. Hoe verhoudt deze uitleg, stellingname en wederom nevenschikking zich tot de autonome en onafhankelijke positie van ZiNL? Welke rol wordt überhaupt nog toegedicht aan de professional, de wetenschap, de stand van de praktijk en last but not least de politiek?

Het beleid van de minister baart ons -en velen met ons- grote zorgen. In feite betekent de brief een volgende stap in het depolitiseren van ons zorgstelsel. De inhoud, interpretatie en uitvoering van de Zorgverzekeringswet wordt nu (vrijwel geheel) in handen gelegd van private zorgverzekeraars. Van publiek zorgstelsel naar privaat schadelaststelsel.

 

Over de schutting
Uit het artikel in Medisch Contact ‘Wie is de baas over het basispakket?’ blijkt dat zorgverzekeraars zelf niet zitten te wachten op een duidingstaak. Zo zegt Ben Crul, medisch adviseur bij Zilveren Kruis, dat met hem ook medisch adviseurs bij verschillende andere verzekeraars van mening zijn dat de duidingstaak nu over de schutting van de verzekeraars wordt gegooid, terwijl Zorginstituut formeel de pakketbeheerder is.

Wij zijn het met die visie eens, met dien verstande dat ZiNL daarbij dan wel specialisten uit het vak raadpleegt. Het kan niet zo zijn dat de stand van de wetenschap en praktijk wordt bepaald door niet-specialisten. We vinden het zorgwekkend en onbegrijpelijk dat het Zorginstituut zijn verantwoordelijkheid in dezen niet neemt. Dat schijnt te maken te hebben met een capaciteitsprobleem. Wij zijn van mening dat een dergelijke fundamentele keuze van de minister niet mag zijn ingegeven door dit soort praktische problemen.

Ook interessant

Aanpassing artikel 13 opnieuw ter discussie

Nu de senaat in december tegen aanpassing van artikel 13 van de Zorgverzekeringswet heeft gestemd, komt het kabinet met een nieuw ...

Lees meer

LPGGz organiseert symposium Zelfmanagement en passende zorg

Bent u opzoek naar inspiratie en wilt u meedenken over passende zorg en zelfmanagement in de ggz? Kom dan op 27 ...

Lees meer